Dopiero przy Tobie otwierają się przede mną
Prawdziwe bezdroża samotności.

I tak wciąż
uciekamy.

Sławetny ten przemarsz błazna pochłonie
- ot, kolejny katamita o licu demeryta
Zwyczajny, nieświadomy grzechu
Przechodzień

Nieznajome dłonie pojawiły się znikąd.
Trudno na nie spoglądać, widząc nieczyste zamiary.

Ten jedyny. Wtedy Ty.
Im bliżej siebie, tym bardziej oddaleni.
Twoje oczy powiedziały mi rzeczy, których nigdy od Ciebie nie usłyszałem.
Ten obcy. Teraz Ty.

Pojawiają się wciąż te same obrazy.
Swym magicznym pędzlem namalował je pewien niezwykły artysta.

..I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.

Przypuśćmy, że w pewnym momencie się zablokujemy. Dojdziemy do końca, wrócimy do początku. Dotrzemy do granicy nieskończoności. W takim wypadku koniec świata mógłby być swoistym “oczyszczeniem bufora”. Czymś potrzebnym. Czymś, do czego dążymy. Właśnie tak.
Dla niektórych już dawno nastąpił, choć może jeszcze nie są tego świadomi.
Do innych zbliża się wielkimi krokami. A jeszcze inni mają dużo “wolnego” czasu.

Do jakiej grupy Ty należysz?

Przecież nie ma to żadnego znaczenia (zdawałoby się). Nie ma czym sobie zawracać głowy i nie ma po co marnować cennego czasu. Tyle godzin straconych, kompletny brak kreatywności. Tłumione wewnątrz emocje, prowadzące do bezsenności. Codzienna walka z chorobą własnego umysłu. Bieg do celu, który ciągle się oddala.

Kolejny papieros, jeden za drugim.

A i tak stoisz w miejscu. Tyle życia uciekło Ci spod nóg i nadal ucieka. Być może przygnieciony przez własny pesymizm nie potrafisz postawić kroku naprzód. Zawsze pesymizm, czy czasem zdrowe oszacowanie? Osoba zmęczona nieustanną walką z samym sobą może mieć problemy z racjonalnym myśleniem. Zbyt ciężkie brzemię starasz się udźwignąć, odpocznij. Pozabijaj hordy szkieletów z Kleer, wygraj wyścig albo zaplanuj kolejny włam. Tak dawno tego nie robiłeś. Dołóż kolejny klocek do tej układanki.

Rozejrzyj się, czy ktoś w ogóle zwraca na to uwagę? Spoglądasz jakby z góry, wszystko wciąż się toczy. Młodzi bogowie. Chyba nikt w tą stronę nie patrzy. Ale nie, to złudzenie.. Oni widzą wszystko, miej się na baczności. Nie wzbudzasz w nich zaufania. Chwila.. Przecież sam sobie nie możesz zaufać. Przygotuj się na kolejny krok. Tylko jak wyzbyć się żalu? Coś zrobiłeś, a czegoś innego - co gorsze - nie zrobiłeś. Ale to wcale nie musi być trudne.

Tak.. Moje życie będzie legendarne.

Od nowego rozdziału czuć pewną tajemniczą woń.
Otwórzmy go.
Żaden perfum na świecie nie ma tak subtelnego zapachu.

Jeszcze trochę i będziesz jak kamień
Spadający uderzysz o bruk
W twojej głowie powstanie zakalec
To rozbite akordy twych snów..

Non Iron - Świece i Deszcz

Wszystko zawsze działo się obok ciebie.

- Nie mamy dla Ciebie roli przyjacielu, nie pasujesz.

Nie bierzesz udziału w tym przedsięwzięciu.
Mimo, że zrzuciłeś już najcięższe brzemię.
Tak trudno jest wierzyć.

Ona przychodzi chytrze,
Bez ostrzeżeń i gróźb.
Krzyczy pękniętą liną,
Kamieniem zerwanym spod stóp.

Wszystko zaczyna się zwykle,
Jak każdy wspinaczki dzień.
Trudny dzień.

Ściana, droga pod szczyt,
A potem nagle krzyk - oooooo…

(…)

Budka Suflera - Cień Wielkiej Góry

Zabierz się wreszcie do roboty!

Ajć! …Parzy. Ale to nic.
Nie płacz już, na Twej twarzy miejsce na uśmiech.

Prawdziwa siła jest głęboko w środku.
Tam jest jej źródło.
Tam, gdzie żyją marzenia.
Tam, gdzie żyje nadzieja.

Ile przykrości jestem w stanie sprawić podczas jednej rozmowy?

Zamknięty pośród czterech ścian, w kaftanie bezpieczeństwa.
Bez okien i drzwi.